لهجه ام
ترک خورده
تاریک است
آن قدر که دروغ های مهربانت هم ، روشنش نمی کنند
عجیب عطر سکوت می دهد این کوله پشتی ام
و دلقکی خندان از آن آویزان
روزی
موهایم را از ماسه تکاندم
صدایت را بوسیدم و گذاشتم کنار
و کلید همه ی واژه ها را قورت دادم.
